first anniversary, nakapagsenti sa nsdg, natuwa sa power mac center (bago pa siya noon), kumain sa fusion at muntikan pang manood ng kasal, kasali, kasalo.

second anniversary, nakapag-cookfest at natesting ang induction cooker sa condo dahil home buddies edition ang selebrasyon. cool gadget couple kami noon kasi bago sila asus. nakapagsimba rin naman at nakapagpasalamat sa napagdaanang dalawang taon.

third anniversary na po ngayon. ang bilis talaga ng panahon.

ano nga ba ang kakaiba ngayong paskong ina na ako?

una, ang saya gumawa ng gift tags! pinagsuot namin ng santa costume si mo one morning (habang alert, alive, awake, enthusiastic pa siya) at nagpicture-picture. ginawa kong digital scrapbook-style ang gift tag at pina-print sa netopia. mas masarap tuloy mamigay ng regalo, knowing na napapangiti (at nanggigigil) ang mga receiver ng regalo dahil sa cute na cute na picture ni mo sa gift tag.

matapos ang binyag, officially pwede nang maglakwatsa si Mo. una sa listahan ay ang makapagpicture taking si Mo sa the fort (sa dahilang alam nyo na). as in kailangan, yung merong sign na the fort. si popsie ang dakilang driver (no, hindi siya kasali sa dakilang series) at habang nagmamaneho'y medyo nag-aalinlangan sa mga twists and turns ng mga kalye sa taguig. pag daan sa may nbc tent, heto ang usapan sa kotse:

popsie: san ba yong the fort?
momsie: malapit na rito yun, kasi ito na yung the tent.
family: wahahahaha!

ayan, alam nyo na kung saan nanggaling ang kakornihan ko.

A: so ano na'ng ipapangalan natin kay Mo?
B: the fourth
A: eh pano yun kung lalaki yung susunod natin, e di dapat the fifth?
B: hindi, the eighth. byte ang nickname.
A *pabulong, nagrereview ng exponents* : two to the one... two squared... two cubed...
A *gulat, hindi na pabulong*: dakila byte?
A & B: wahahaha!

dati may mga panahon na napressure akong gumawa na ng wishlist para kay Mo. sabi ko maglilista na ako para mabudget na at para pag-July na, pwede na kaming mamili. akala ko dati matagal pa ang july. grabe, heto na siya ngayon, nananakot. dalawang buwan na lang daw, nanay na nanay na ako.

ano nga bang wishlist ko para kay Mo, bukod sa obvious na obvious (?) na guitar hero III for wii? hehehe.

dati gusto ko ng jungle theme. yung mga clothes, crib, beddings, bottles, first few toys nya dapat sana'y umiinog sa jungle theme. ang dahilan: gusto ko siyang maexpose sa iba't ibang uri ng hayop. para naman hindi cat and dog lang ang alam (ako yun eh). ang kaso, nagustuhan namin si pengo crib. penguin ang design niya.



so sige, sige. scratch na muna si jungle theme kasi wala namang penguin sa jungle. madagascar theme na lang. smart, diba.


noong sabado, umuwi si hub para hakutin yung mga items na padala ng mga relatives para kay Mo. pinakuha ko talaga iyon bago kami magsimulang magshopping para walang madoble at masayang. clothes galore pala ang mga padala. grabe. tuwang-tuwa ang moowagirl na magtingin ng mga baby clothes (kahit na hindi pang-girl). cute na cute pa rin naman. nung nasa batch ng new-born clothes na yung tinitignan ko (mga tie-sides), di ko maiwasang maluha. in just a few more weeks, may magsusuot na nitong mga cute-cute na ito. at anak ko siya. awww...

yeah, yeah. malapit nang maging preggy chronicles blog itong si dukha, pero hindi ko matiis. i need to blog this. i do! i do!

first off. had an ultrasound a few weeks ago and we found out Mo's gender (teka, pikit ka muna kung gusto mong masuspense kung babae o lalaki si Mo.) we were expecting a girl because (a) sabi ng manghuhula (b) napanaginipan ni daddy na girl ang baby ko (c) slip of the tongue ni ama, "ineng" daw si baby (d) all of the above. kaya naman, nagulat kami na sinabi ni friendly sonologist. na boy si Mo, (and sorry baby girls, strict ang parents ni Mo.) ang saya-saya ni hub. i've never seen him so happy and excited. kahit tignan mo pa lahat ng wedding pictures, o kahit pagsentihan ko yung expression niya noong nagets nya yung mahiwagang sagot almost ten years ago, wala siyang ganoong ngiti/mukha. i took a mental picture of his expression. priceless talaga. we're having a baby boy! woohoow!

wednesday night, we watched iron man. (talo ka, batman.) sometime during the movie, i was feeling some movements in my tummy and since the movements were somewhat rhythmic, nadecide-an ko talaga na si Mo iyon. hindi gas, hindi gutom-grumble (hey, may kinakain akong chicken breast fillet at that time). basta, parang tumitibok or sinisinok. natuwa naman ako. shempre, gusto kong ishare yung moment kay hub. nilagay ko ang kamay niya sa tiyan ko, at medyo nahiya rin ako kasi baka biglang tumigil yung movements ni Mo.

a copy and paste blog entry brought to you by ym and swoosh's chat archive. swoosh's... swoosh's... parang tongue twister na sound effects ng sorceress sa diablo. some parts were edited...hehehe.

chat logs on 11/1/2006, 12:42am :

me: nandito ang mga friends sa bahay eh
me: nang-imbita ako... kaso [insert long story here]... so medyo kadarating ko lang 1 hr ago
me: eh 3:30 pa sila nandito

swoosh: ibblog mo ba ung long story inserts?
me: hindi. tinatamad ako eh
me: pero sige kwento ko sa iyo
me: tapos copy and paste ko sa blog
swoosh: hahaha

me: ganito kasi yon, ate charo....
swoosh: pati reaction ko isasama mo?
me: hahaha
me: nag-imbita nga kasi ako ng mga friends para mag-overnight ngayon
me: tapos kanina/kahapon ng umaga, nadiscover ni rrargh na half day pala sila tapos sina hub din
me: so mas maaga ang pagdating dito ni rrargh
me: 2:30 ako pumunta ng tapa king para bumili ng lunch, nandito na nun si rrargh
me: sorry ha, blog entry ito kaya pati mga unnecessary kwento, kasali. hehehe
me: tapos, mga 3 something, naubos ko na yung tapa king food, kalulunok-lunok lang ng huling subo nang biglang

swoosh: yehey kasali ako sa blog entry
me: tin-tinin-ninin... tin-tin-tin (to the tune of superman theme), cellfone ko ay nagring

napag-utusan po ang inyong lingkod na bumili ng regalong barbie para sa pamangkin namin. may partikular na "barbie series" na kinukumpleto ang bata, kaya bago pa man pumunta ng toy kingdom, alam ko na kung alin ang hahanapin. china, thailand or vietnam barbie, na basta mahaba ang buhok.


humn. i had this old-school feeling na lahat ng barbies mahahaba ang buhok, iba-iba lang ang length. (huh? malabo ba ako?)


pumasok ako sa unang toy shop (mas malapit ito kesa sa toy kingdom) at dumiretso sa barbie area. susunud-sunod ang sales guy at feeling ko pinepressure nya ako. "ma'am panregalo po ba?" me: fighting the urge to answer, "no, para sa sarili ko. i want a barbie!" di ko siya pinansin, pero after a few seconds, hindi ako makagalaw kasi nga nandun siya, tinanong ko na, "meron ba kayong barbie na china?" [note: alam ko mali yung tanong ko, pinagsisisihan ko na po, dapat inedit ko muna bago ko tinanong. suripu, suripu.] sales guy gets a random barbie box, "ma'am eto po" ako naman, ready to roll my eyes na kasi wala namang nakasulat na "china barbie" siya at hello, gimik-outfit ang suot nung barbie, zure na zure ako na hindi yun china. well, yun nga, hindi ko pa naroroll ang mata ko, sales guy did something interesting.

tuesday ng umaga last week, nagising ako sa text ni ate. manonood daw sila ng sine ni mommy at pinasasama ako. may test ako kinabukasan, pero ang kj naman kung ang isasagot ko ay, "hindi ako pwede kasi may test ako bukas." kaya naman, nag-usyoso muna ako. tinanong ko, "anong movie?"

"you are d one" sagot nya.

ayos! hindi ko na kailangan ang kj na reply. agad kong sinagot ang makapagbagbagdamdaming, "kayo na lang. ayoko si toni gonzaga." dahil hindi naman ako matiis nila ate, shempre ibang movie na lang ang pinanood namin. hehehe. devil wears prada. tsaka nadelay pa yung panonood namin, kaya sakto lang na tapos na akong mag-exam noong manood kami ng sine.

friday ng hapon last week, nasa national bookstore ako nang magtext si eds. manonood daw sila ng sine ni chudit at nag-iimbita pa ng mga makakasama. movie raw ni sam milby ang papanoorin. agad akong nagreply ng makapagbagbagdamdamin, makapigil-hininga at how-i-wish-pwedeng-magtext-in-red-font na, "AYOKO SI TONI GONZAGA." sorry eds, na-all caps ka tuloy.

hehehe.

makalipas ang ilang oras, nagluluto ako ng squishable pusit nang biglang nagtext si swoosh. gusto ko raw ba sumama sa kanilang tatlo nila eds and chudit sa sam milby movie. sabi ko na lang ipaforward niya kay eds yung reply ko. di ko feel mag-all caps noon...masyado akong naaliw na pinapaliguan ko sina squishable pusit para magviolent reaction. (nakaligtas ka sa kamandag ng all caps, swoosh!)

nice dainty girly cake for my niece's birthday yesterday, courtesy of
fayerojascakes.com ito pa yung ibang handa, hehehe.